Stanisław Piekarowicz
Biografia
Stanisław Piekarowicz urodził się 1 grudnia 1903 roku w Grajewie. W rodzinnej Grajewie ukończył szkołę podstawową oraz szkołę średnią. W latach 1926–1931 studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, ale przerwał naukę w trakcie czwartego roku; był aktywnym członkiem Akademickiego Koła Grajewian.
W latach 1931–1934 pracował jako urzędnik i sekretarz w Izbie Skarbowej Grodzkiej w Warszawie. W 1934 roku przeniósł się do Włocławka, gdzie przez rok praktykował bez wynagrodzenia w Wydziale Powiatowym, a następnie został zatrudniony na stałe w biurze Wydziału Powiatowego Sejmiku Włocławskiego.
Podczas II wojny światowej znalazł się w niemieckiej strefie okupacyjnej. Posiadał przepustkę do Otwocka umożliwiającą mu przejazd do Generalnego Gubernatorstwa; w Otwocku opiekował się matką oraz chorą siostrą z dwójką dzieci w wieku 3 i 4 lata. Od jesieni 1939 roku był członkiem komendy Obrońców Polski we Włocławku.
W maju 1940 roku został wraz z Aleksym Lasińskim zwerbowany przez Adriana Turczynowicza do Kujawskiego Związku Polityczno-Literackiego „Zew”, gdzie wszedł do powołanego przez Turczynowicza komitetu redakcyjnego tygodnika Ogniwo. W sierpniu 1940 roku, w wyniku rozłamu w KZPL, odszedł i dołączył do grupy, która utworzyła Kujawskie Stowarzyszenie Społeczno-Literackie. Był członkiem władz KSSL jako członek komitetu redakcyjnego pisma Piorun oraz jako jeden z kierujących komitetem pomocy społecznej tej organizacji. Po aresztowaniu przywódcy KZPL Eugeniusza Karola Kłosowskiego pod koniec lutego 1941 roku, wraz z innymi przywódcami KSSL zdecydował się na ukrycie. Niemcy wystawili listy gończe za Lasińskim, Piekarowiczem i Turczynowiczem.
29 maja 1945 roku przybył do Lwówka Śląskiego w grupie 13 Polaków wyznaczonych do zorganizowania nowej administracji. W tym okresie Stanisław Piekarowicz pełnił funkcję wicestarosty, a Zygmunt Mościcki był starostą. Był także przewodniczącym Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Warszawy w Lwówku Śląskim. Według Macieja Szczerpy jako wicestarosta lwówecki wymyślił powojenną nazwę wsi Ubocz.
24 września 1977 roku nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Lwówka Śląskiego. Zmarł 27 grudnia 1987 roku i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Lwówku Śląskim (Sektor XVIII, Rząd 1, Numer 40).